چون انسان به سختى جان كندن ، كه اولين مرحله حيات اخروى است ايمان داشته باشد ، هرگز سركشى نمىكند . در اينجا به دو نمونه از جان كندن اشاره مىكنيم تا گوشه اى از سختى مرگ را بنمايانيم . نمونه اول در كتاب لقاءالله آمده است كه مرده اى حالت خود را هنگام قبض روح و جان كندن با حضرت سلمان اين گونه بيان كرد : « اى سلمان اگر بدن مرا قيچى مى كردند و با اره استخوانهايم را مىبريدندد برايم آسان‌تر از يك لحظه جان كندن بود ، با آنكه من از اهل خير و سعادت بودم . او به سلمان گفت : در هنگام مرگ ، ناگاه شخص تنومندى را در ميان آسمان و زمين ديدم . او نگاهى تند داشت . همين كه به چشم و زبان و گوش من اشاره اى كرد كور و كر و لال شدم . . . با آنكه فرشته مرگ مرا مژده داد كه از نيكوكاران هستم ، اما آن شخص به من نزديكتر شد و گرفتن روح از هر يك از اندامم را آغاز كرد . اين لحظات چنان سخت بود كه گوئى از آسمان به زمين مى افتادم ، سر انجام به سينه ام رسيد و روحم را يكباره از پيكرم بيرون كشيد . اين مرحله آن چنان دشوار و شكننده بود كه اگر بر كوهها واقع مىشد از شدت آن آب مىشدند » .